(2577 S. K. m. 2)
Dava ve Karar: Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...ve diğerleri aleyhine 10/06/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 31/12/2015 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, görevden uzaklaştırılma ve meslekten çıkarılmasında davalıların kusurlu olduğunu belirterek davalılardan manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, hizmet kusuru nedeniyle davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği belirtilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.
İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idari kuruluş dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde, davacı, davasını gerçek kişi olan davalılara yönelttiğine göre idari yargıda gerçek kişilere karşı dava açılamayacağı gözetilmeden ve davalılara husumet düşüp düşmeyeceği değerlendirilmeden davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddi hatalıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy