(6100 S. K. m. 371)
Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/10/2009 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun kapsamında rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/12/2010 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı asıl tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem sonucu yaralanan dava dışı kamu görevlilerine 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun gereğince ödenen tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı kurum vekili; 27/12/2003 tarihinde, davalının darp etmesi sonucu davadışı polis memurlarının yaralandığını, bu nedenle 2330 sayılı Kanun kapsamında yaralanan polis memurlarına nakdi tazminat ödendiğini belirterek ödenen miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı tarafa dava tebliğ edilmiş olup, cevap dilekçesi sunmamıştır. Mahkemece, yapılan ceza yargılamasında davalının davaya konu polis memurlarına etkili eyleminden dolaylı hüküm giydiği ve davacı kurum tarafından anılan Kanun kapsamında yaralanan polis memurlarına ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir Dava 2330 sayılı yasa kapsamında rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu tazminat miktarının belirlendiği İçişleri Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonunun 29/07/2009 günlü ve 2009/0134 sayılı kararından, zararın nakdi tazminat karar tarihindeki en yüksek devlet memuru brüt aylığının (ek gösterge dahil) yüz katı üzerinden, yaralanma derecesine göre hesaplandığı ve buna göre ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Oysa zarar, haksız eylemin meydana geldiği 27/12/2003 tarihinde gerçekleşmiştir. Haksız eylem sonucu oluşan zarar olay gününde gerçekleşmiş olduğundan, davalıların sorumlu tutulacağı tazminat miktarı da olay günündeki verilere göre belirlenmelidir. 2330 sayılı Kanun’un 3. maddesinde yaralanan görevliye ödenecek tazminatın karar günündeki en yüksek Devlet memuru aylığı esas alınarak hesaplanacağı belirtilmekte ise de, buna göre hesaplanıp ödenen nakdi tazminatın tamamı davalıdan rücu edilemez. Davacı idarenin, davalıdan kaynaklanmayan nedenlerle daha geç nakdi tazminat ödemesi, bu yüzden artan tazminat miktarından davalının sorumlu olmasını gerektirmez. Ayrıca mahkemece faize ödeme tarihinden itibaren hükmedildiği halde, hüküm kısmında ödeme tarihinin hatalı yazıldığı, dosya kapsamından nakdi tazminatın davadışı polis memuru ...’e 03/08/2009 tarihinde, diğer polis memuru ...’ya ise 12/08/2009 tarihinde ödendiği ve ödeme tarihi olarak bu iki tarihin dikkate alınması gerektiği anlaşılmıştır. Şu durumda mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalının sorumluluğunun olay günündeki verilere ve bu bağlamda olay günündeki katsayılara göre yaptırılacak hesaplama doğrultusunda belirlenmesi gerekirken, mahkemece karar tarihindeki veriler esas alınarak hesaplanan miktarın kabulüne karar verilmiş olması, ayrıca hükümde faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılmış olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.
Sonuç:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.(¤¤)