(5235 S. K. m. 25, Geç. m. 2) (6100 S. K. m. 341, 373, Geç. m. 3) (YHGK 06.10.2004 T. 2004/1-433 E. 2004/483 K.)
Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 08/05/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Bölge Adliye Mahkemeleri, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığının 07/11/2015 tarihli 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20/07/2016 tarihinde göreve başlamışlardır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerince verilen nihai kararlar istinaf kanun yoluna tabidir.
Dosyanın incelenmesinde; davanın, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemli olarak Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, mahkemece , yargılama devam ederken 17/12/2013 tarihli 4. celse manevi tazminat talebinin tefriki ile yeni esasa kaydına karar verildiği, devamında Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/824 sayılı esasına kaydedildiği, ceza dosyası sonucunun beklenmesine karar verilerek, manevi tazminat istemi yönünden yargılamanın durdurulduğu ve ceza dosyasında verilen hüküm kesinleşince de 28/09/2017 tarihli 2. celse tekrar yargılamaya başlandığı, 27/06/2019 gün, 2013/824 esas ve 2019/205 karar sayılı ilamla da davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 2020/738-2020/605 sayılı ilamının incelenmesinde ise; dava dosyasının daha önce temyiz incelemesinden geçtiği ve inceleme sonucunda Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12/02/2018 tarih, 2015/6256 esas ve 2018/785 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, böylece istinaf edilen karardan önce dosyanın Yargıtay incelemesinden geçtiği için HMK.'nun geçici 3/2 ve 373/4. maddeleri gereğince ancak temyiz yoluna başvurulabileceği gerekçesiyle, Yargıtay’a gönderilmesi için yerel mahkemesine iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12/02/2018 gün, 2015/6256 esas ve 2018/785 karar sayılı ilamı, eldeki davanın tefrik edildiği Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/11/2014 gün, 2012/425 esas ve 2014/1083 karar sayılı hükmün bozulmasına dair olup somut davaya dair bir inceleme içermemektedir.
Şu halde; eldeki dava, niteliği itibariyle bağımsız ve yeni bir davadır ve hüküm 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiştir.
Yukarıda açıklanan sebeple, kararın mahiyeti ve tarihi itibariyle kanun yolu inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğundan, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın işlemsiz olarak mahal mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesi için yerel mahkemesine iadesine 21/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)