(YHGK 18.02.2020 T. 2016/21-817 E. 2020/167 K.)
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/06/2009 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2019 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 16/03/2021 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2) Davalının diğer temyiz itirazına gelince;
Davacı; inşaat kalfası olduğunu, 30/03/2009 tarihinde davalının kendisini sol kolundan yaraladığını ve yaralanma nedeniyle iş gücü kaybına uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL geçici ve 10.000,00 TL sürekli iş gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, 25/07/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 17/05/2013 tarihli bilirkişi raporu uyarınca artırarak 273.129,00 TL ye çıkarmıştır.
Davalı; davacının saldırısına karşılık vermek zorunda kaldığını, bu nedenle kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; bilirkişiden davacının geçici ve sürekli iş gücü kaybı ve tedavi gideri yönünden 17/05/2013 tarihli rapor alınmış, aynı bilirkişiden alınan 04/02/2015 tarihli ek raporda ise asıl raporda hesaplanan tazminat miktarlarından ceza yargılamasında kesinleşen ¼ oranındaki haksız tahrik indirimi uygulanarak davacının talep edebileceği tazminat miktarları belirlenmiş, mahkemece bu raporlar hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 204.846,75 TL geçici ve sürekli iş gücü kaybı zararı ile 6.240,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 211.086,75 TL maddi tazminat ile 14.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 29/05/2018 tarihli ve 2016/632 esas, 2018/4563 karar sayılı ilamı ile davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının bir ay içinde makul çalışabileceği gün sayısı belirlenerek geçici ve sürekli iş göremezlik zararının hesaplanması yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada; bilirkişiden alınan 24/05/2019 tarihli rapor hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulü ile 198.713,56 TL geçici ve sürekli iş gücü kaybı zararı ile 6.240,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 204.953,56 TL maddi tazminat ile 14.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemine reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
İlk mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup; Dairemizin 29/05/2018 tarihli ilamı ile davacının yılın her günü aralıksız çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bir ay içerisinde makul çalışabileceği gün sayısı belirlenerek davacının zararının belirlenmesi yönünden davalının temyiz itirazı kabul edilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası alınan 24/05/2019 tarihli bilirkişi raporunda, bozma sonrası devam eden süreçte bilinen aktif dönemin 2019 yılını kapsadığı gerekçesiyle 2019 yılı verileriyle hesaplama yapılmış, belirlenen bu miktarlar mahkemece kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir.
Oysa; sadece davalı lehine ilk hükmün bozulduğu, davacı tarafın ilk hükmü temyiz etmediği ve ilk hükme esas alınan hesap raporuna itirazının bulunmadığı; bozma ilamı kapsamında belirtilen yönler dışında günlük kazancın 65,00 TL üzerinden ve bilinen (aktif) dönemin de 2013 yılı olarak esas alındığı 17/05/2013 tarihli rapordaki veriler yönünden davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmalıdır. İlk hükmü temyiz etmeyen davacı lehine olacak biçimde, güncel asgari ücretler uygulanıp bilinen aktif dönemin 2019 yılına kadar getirilerek yeniden hesap yapılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakları ihlal edecektir (HGK’nun 18/02/2020 tarih, 2016/21-817 esas ve 2020/167 karar sayılı ilamı da bu yöndedir).
Şu halde; bozma sonrası hesaplama yöntemi hatalı olup, mahkemece yeni/güncel verilerle hesaplama yapılmayarak ve davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek, bilinen (işlemiş) dönemin bozma öncesi alınan 17/05/2013 tarihli tazminat raporundaki veriler esas alınarak bozma ilamında işaret edilen hususa ilişkin davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmak ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmek üzere, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)