MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2016/9172 esas ve 2019/3566 karar sayılı ilamında “hükme esas alınan bilirkişi raporunda destek paylarının hatalı ayrıldığı, bilirkişiden ek rapor alınarak Yargıtay uygulamaları gözetilmek suretiyle destek paylarının belirlenmesi gerektiği, davacıların uğradığı zararın tek bir olaydan kaynaklandığı, haksız fiile karışanlardan her birinin meydana gelen zarardan müteselsilen sorumlu olduğu, bu durumda kazaya karışan sürücülerin kusur oranında bir ayrıma gidilmeksizin tespit edilen zarar yönünden müşterek ve müteselsil sorumluluk esaslarına göre davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerektiği” gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 13. maddesi “(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. (3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (4) Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.
Mahkemece davacının maddi tazminat istemi kısmen reddedilmiş olmakla reddedilen maddi tazminat yönünden AAÜT’nin 13. maddesinin (3) numaralı fıkrası da gözetilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi kararın bozulmasını gerektirir ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde atfıyla halen uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesinin 7. fıkrası gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 6. bendinden sonra gelmek üzere bir bent ilave edilerek “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 13. maddesi gereğince hesaplanan 3.957,44 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle, kararın bu biçiminin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy