(765 S. K. m. 456/2)
Dava: T.K.'yı kasten öldürmeğe tam derecede teşebbüsten sanık E.Ç.'nin bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğe ilişkin .. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.2.1990 gün ve 197/31 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Sanığın ve duruşmalı incelemede müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Ceza Genel Kurulu kararlarıyla yerleşen ve Dairemizce de benimsenip süregelen ve uyum gösteren uygulamalarına göre hayati bölgelerdeki yararlamalar başkaca bir delil bulunmadığı takdirde başlı başına öldürme kastı sayılamaz. Arada öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin bulunmadığı, öldürmeye elverişli aletin sonucu alıcı şiddet ve derecede ve adetde kullanılması olanağı varken kullanılmadığı hallerde eylem müessir fiil olarak kabul olunmaktadır.
Gazinolarda şarkıcılık yapan mağdurenin tam olarak belirlenemeyen nedenle sanıkla olan arkadaşlığını bitirdiği, sanığın müteaddit tekliflerini reddetmesi ve ona hareketlerde bulunması ve olay günü karşılaştıklarında bu nedenle çıkan tartışmada sanığın hamili bıçağı çekerek mağdureyi muhtelif yerlerinden yaralayıp doğruca karakola giderek teslim olduğu, yaralardan birinin batna nüfuz edip karaciğer bağını zedelediği, bundan dolayı 25 gün işten kaldığı, diğer yaraların ise sathi nitelikte kalıp hayati tehlike oluşturmadığı imkanı varken sanığın iç organlarda tahribat yapacak şiddette birden çok darbelerde bulunmadığı gibi arada öldürmeyi gerektirir bir husumette mevcut olmadığından eyleminin TCK.'nun 456/2. maddesine temas eder müessir fiil kabulü ile tecziyesine karar vermek gerekirken oluşa ve delillere uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.5.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy