(743 S. K. m. 88) (765 S. K. m. 61, 430, 433) (1412 S. K. m. 255)
Dava: 15.11.1980 doğumlu G. Ö. i evlenmek maksadıyla zorla kaçırmaya eksik derecede teşebbüs etmekten sanıklar Y. Ç. ve A. Ö. in yapılan yargılamaları sonunda; TCK.nun 64/1, 430/1, 61, 433, 59, 95/2. maddeleri gereğince 8 er ay 10 ar gün hapis cezasıyla mahkumiyetlerine, A. nin tecilli cezasının aynen infazına, 10.000.000 lira manevi tazminatın sanıklardan alınarak müdahile verilmesine dair (ISPARTA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.5.1995 gün ve 1994/127 Esas, 1995/56 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müdahil ve sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Manevi tazminatın reddedilen kısmı üzerinden sanıklar müdafii yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi, kişisel hakka yönelik olup bu konuda temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nun 433. maddesinin uygulanabilmesi için Medeni Kanunun 88. maddesi uyarınca mağdurenin 14 yaşını bitirmiş olması gerektiği göz önüne alınarak, kayden 14 yaşı içinde bulunan mağdurenin, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporuna göre olay tarihinde 15 yaşında olduğu bildirilmiş olduğundan CMUK.nun 255. maddesi gereğince yaş tashihi yapıldıktan sonra sanıklar hakkında TCK.nun 433. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek bu konuda bir işlem yapılmadan ve yaş düzeltilmesine yasal engel bulunduğu da belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 1.4.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD TEMMUZ 1997)
Full & Egal Universal Law Academy