(765 S. K. m. 212, 213, 216) (4616 S. K. m. 1)
Dava: Rüşvet vermekten sanıklar Gıyasettin, Dede, Mehmet, Mirsevdin, rüşvet almaktan sanık Ö., bu suça aracılık yapmaktan sanık Erol, sahtecilik yapmaktan sanık Ramazan'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık Ramazan eylemine uyan TCK.nun 350/1, 80, 59. maddeleri gereğince 11 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine, diğer sanıkların yüklenen suçlardan beraetlerine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 26.11.1999 gün ve 1995/210 Esas, 1999/200 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi C.Savcısı ve sanık Ramazan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Duruşma savcısının sanıklar G., D., M. ve M. hakkında rüşvet vermek, sanık Erol hakkında bu suça aracılık etmek ve sanık Ö. hakkında ise rüşvet almak suçundan verilen beraet kararına yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre, sanık Mirsevdin hakkında rüşvet vermek suçundan verilen beraet kararı usul ve yasaya uygun olduğundan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün adı geçen sanığa ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Diğer sanıklar hakkındaki hükme gelince;
Mahkemece; atılı bu suçlardan kanıt yetersizliği nedeniyle sanıkların beraetlerine karar verilmişse de sanıklar Dede, Gıyasettin ve Mehmet'in resimleri değiştirilmiş sahte işçi pasaportları ile paralarını aldıkları kişileri yurt dışına gönderebilmek için Esenboğa pasaport kontrol büro amirliğinde iç hatlar kabin görevlisi polis memuru sanık Erol ile irtibata geçip yardımcı olmasını istedikleri ve gönderilecek her kişi için 500 mark vereceklerini söyledikleri, onunda bu teklifi kabul ederek durumu aynı havaalanında pasaport kontrolü ile görevli polis memuru sanık Ö.'a ilettiği, onunda bu teklifi kabul ettiği, bu anlaşmadan sonra 20.7.1995 tarihinde Yılmaz ve 3.8.1995 tarihinde ise Yaşar ve Göksel'e ait resimleri değiştirilmiş sahte pasaportlarla üç ayrı kişinin sanıklardan Dedenin sanık Erol'la önceden irtibata geçip sanık Ö.'nün görev yaptığı kabini öğrenmek, Sanık Gıyasettin'in uçak biletlerini temin etmek, sanık Mehmet'in bu kişileri havaalanına getirmek, sanık Ö.'nün da çıkış işlemlerini yapmak suretiyle yurtdışına gitmelerinin sağlandığı, buna karşılık toplam 1500 markın sanık Gıyasettin tarafından sanık Erol'a, onun tarafından da sanık Ö.'a verildiği, son olarak 22.8.1995 tarihinde Eşref'in, Mustafa'ya ait resmi değiştirilmiş pasaportla aynı şekilde sanık Ö.'nün görev yaptığı kabinden çıkış işlemi yapıldıktan sonra olaydan haberdar olan polislerce yakalandığı, sanıkların poliste olayın akışına uyumlu açık ikrarları, adı geçen bu üç kişinin çıkışlarının bu ikrarlarda belirtilen tarihlerde sanık Ö. tarafından yapıldığına dair Ankara Emniyet Müdürlüğünün dosya arasında mevcut 24.8.1995 günlü cevabi yazısı, pasaportlardaki resimlerin değiştirildiğini saptayan kriminal raporların kapsamları, tanıklar Murat, Tolga, Necibe ve Hutbettin'inn beyanları, sanıkların buluşmasını belirleyen polislerce çekilmiş fotoğraflar sanıkların polis ifadelerinden sonra alınan ve vücutlarında darp cebir asarı bulunmadığını saptayan 25.8.1995 günlü rapor ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı, bu itibarla sanıklardan, Gıyasettin, Dede ve Mehmet 'in rüşvet vermek, sanık Erol'un bu suça aracılık etmek ve sanık Ö.'nün da nitelikli rüşvet almak suçlarından cezalandırılmaları gerektiği halde beraetlerine karar verilmesi,
Sanık Ramazan vekilinin sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;
4616 Sayılı 23 nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun'un 22.12.2000 tarihinde 24268 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi karşısında;
Uygulama maddesinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı, suç tarihinin 23. Nisan 1999 dan önceye ait olması ve sanığa yükletilen suçun kanunun 1. maddesi 5. fıkrasındaki kapsam dışı suçlar içinde yer almaması gözetilerek, 6. fıkrasında öngörülen koşullar araştırıldıktan sonra 4. fıkrası uyarınca davanın ertelenmesine yer olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, duruşma savcısının ve sanık Ramazan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün bu bölümünün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.1.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy