(765 S. K. m. 33, 80, 202, 219, 510) (4616 S. K. m. 1) (Posta Dağıtım Hizmetleri Yönetmeliği m. 126)
Dava: Zimmet suçundan sanık Abdullah Sancar'ın yapılan yargılanması sonunda; TCK.nun 202/1-4, 80, 219/son. maddeleri gereğince 7 yıl ağır hapis, 2.006.424.564 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine, memuriyetten müebbeten mahrumiyetine, 2.006.424.564 lira zararı sanığa ödettirilmesine, hakkında 33. maddenin tatbikine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.1999 gün ve 1998/223 Esas, 1999/285 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ve sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Çan posta işletmesi müdürlüğünde yaya dağıtıcı olarak görev yaparken başmüdürlük onayı ile çardak şubesinde aynı kadro ile görevlendirilen sanığın; Posta Dağıtım Hizmetleri Yönetmeliği'nin 126. maddesinde Dağıtıcılar asıl görevlerinin yapılmasına bir aksaklık ve gecikmeye meydan vermemek şartıyla ve merkez amirinin emriyle ilgili memurun sorumluluğu ve denetimi altında gerektiğinde her türlü posta işlerine yardım ederler, ancak memur ve amirler tarafından yapılması gereken işlerin dağıtıcılar tarafından tek başlarına yapılmasına izin verilmez biçimindeki yasaklayıcı hüküm nedeniyle tek başına şube memurluğu yapması mümkün bulunmadığı cihetle yasal olmayan bir görevlendirme sonucu gerçekleştirdiği mahkemece oluşumu kabul edilen eyleminin TCK.nun 510, 80. maddelerine uygun zincirleme biçimde inancı kötüye kullanma niteliğinde bulunduğu ve bu suçunda hükümden sonra yürürlüğe giren 4616 sayılı yasanın 1. maddesinin 5. fıkrasındaki kapsam dışı suçlar içinde yer almadığı ve 6. fıkrasında öngörülen koşullar araştırıldıktan sonra 4. fıkrası uyarınca davanın ertelenmesine yer olup olmadığına ilişkin bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1- Abonelerin şikayeti ve makbuzlarını ibraz etmeleri gibi daire dışı araştırmalarla ortaya çıkarıldığı anlaşılan zimmetin nitelikli yerine basit olarak kabulü,
2- Ödetmeye hükmolunduğu halde müdahilin faiz istemi hakkında bir karar verilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy