(765 S. K. m. 430/2) (5237 S. K. m. 7/1, 26/2, 109)
Dava: Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık M.nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair ( K. ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2002 gün ve 1999/761 Esas, 2002/978 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak suretiyle 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesine uyan suçu işlediği sabit ise de; sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" hükmü karşısında 17 yaşındaki mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. maddesi de dikkate alınarak beraatine karar verilmesi gerektiği lüzumu,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy