(5237 S. K. m. 43, 53, 61, 62, 247, 248, 249) (4603 S. K. m. 1) (765 S. K. m. 202) (4389 S. K. m. 22) (5411 S. K. m. 160) (YCGK. 04.05.2010 T. 2009/7-223 E. 2010/104 K.)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.05.2010 gün ve 2009/7-223 Esas, 2010/104 Karar ve 08.02.2005 gün ve 2004/5-146 Esas, 2005/7 Karar sayılı kararlarında vurgulandığı üzere; 25.11.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasanın 1 inci maddesinin 2 ve 5 inci fıkraları uyarınca, T.C. Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası ve Türkiye Emlak Bankasıyla birlikte özel hukuk statüsüne tabi tutularak anonim şirket haline dönüştürülmek suretiyle, personeli hakkında 233 ve 399 sayılı KHK'lerin uygulanması olanağı ortadan kaldırılmış, bu suretle de anılan banka personelinin memur gibi cezalandırılmaları olanaksız hale getirilerek, bu personelin zimmet ve nitelikli zimmet eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 202 nci maddesinin tatbik yeteneği ortadan kaldırılmış ise de, anılan değişiklikle banka mensuplarının bu tür eylemleri suç olmaktan çıkarılmamış, banka aleyhine gerçekleştirdikleri zimmet ya da nitelikli zimmet eylemleri 23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22 nci maddesinin 3 üncü fıkrası ve 01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160. maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarıyla yaptırım altına alınmış olması karşısında 25.11.2000 tarihinden itibaren T.C. Ziraat Bankası personelinin zimmet suçlarında 4389 sayılı Yasanın 22 ve 5411 sayılı Yasanın 160. maddeleri, 25.11.2000 tarihinden önce işlenen zimmet suçlarında ise 4389 ve 5411 sayılı Yasaların anılan maddeleri ile 765 sayılı TCK'nın 202 nci maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp, lehe olan yasa hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 247/1, 249, 43/1, 248/2, 62, 53 üncü maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61 inci maddesine aykırı davranılması,
Sanığın zimmete konu miktarı soruşturma sırasında ödediği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 248/2 nci maddesinin ilk cümlesi yerine ikinci cümlesinde yer alan 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Zimmet miktarı olan 3.038,80 liranın suç tarihi itibarıyla ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin normal olduğu dikkate alınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 s. Kanunun 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy