(5237 S. K. m. 53, 247) (YCGK. 07.04.2006 T. 2006/10-128 E. 2006/177 K.)
Dava ve Karar: Zimmet suçundan hükümlü Z. C. hakkında bozma üzerine 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2009 gün ve 1996/380 Esas, 2001/176 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine ve mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 04.02.2008 tarihli bozma kararında gösterilmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddenin tatbik edilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.04.2006 gün ve 2006/10-128-177 sayılı kararında da açıklandığı üzere; infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan infaz sırasında hükümlü lehine yapılan hatalı uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı da dikkate alınarak hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy