(5237 S. K. m. 43, 265) (YCGK 06.04.2010 T. 2010/4-71 E. 2010/76 K.)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir ve/veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; sanık M. A.'ın polis memurlarına hitaben "a... sinkaf ettiklerim biz Trabzonluyuz" diyerek hakaret ettiği ve bıçak ile saldırdığı, sanık Z. K.'un da sanık M.'i etkisiz hale getirmeye çalışan polis memurlarını engellemeye çalıştığı, bu suretle "görevi yaptırmamak için direnme" ve "kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret" suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, tüm dosya kapsamı ile; sanık M. A.'ın polis memurlarına sinkaflı küfür etmesi ve bıçak ile saldırması eylemlerinin "görevi yaptırmamak için direnme" ve "kamu görevlisini görevi nedeniyle hakaret" suçlarını oluşturacağı, sanık Z. K.'un sadece sanık M. A.'ı etkisiz hale getirmeye çalışan polis memurları ile sanığın arasında durması eyleminde ise hangi davranışlarının icrai nitelik taşıdığı ve atılı "görevi yaptırmamak için direnme" suçunu oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması suretiyle suçu birlikte işledikleri de kabul edilerek yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 2010/4-71 Esas, 2010/76 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; 1 Haziran 2005 tarihinden önceki mahkumiyetlerin adli sicilden silinme koşullarının oluşması durumunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde engel bir neden olarak kabul edilemeyecek olması karşısında, sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık M. A.'ın daha önceden kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Birden fazla kamu görevlisine karşı bir fiil ile direnme ve hakaret suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı tutulmak suretiyle hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy