MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : İrtikap
HÜKÜM : Eylemlerin rüşvet alma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarih, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Katılanın ilk aşamadaki ifadeleri, bunu doğrulayan tanık anlatımları, olayın oluş biçimi, sanık ...'in daha sonra alınan parayı ...'la bölüştüklerini söylediğinin belirtilmesi karşısında ...'ın ... ile birlikte eylem ve irade birliği içerisinde hareket ettiği, davranışlarının faillik boyutuna vardığı, TCK'nın 37. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği anlaşılmakla, bu sanık yönünden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanık ... hakkında TCK'nın 39. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi, her iki sanık hakkında 2918 sayılı Yasanın ek 11 ve TCK'nın 53/5. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ...'ın hakkında TCK'nın 37. maddesinin uygulanması durumunda alacağı ceza miktarına göre CMK'nın değişik 231. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı ve çifte atıfet tanınamayacağı gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun tartışılmaması ise sonuca etkili görülmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy