(5237 S. K. m. 53, 58) (5320 S. K. m. 8) (YCGK. 12.02.2008 T. 2007/9-230 E. 2008/23 K.)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Karar: Ceza Genel Kurulunun 12.2.2008 tarihli 2007/9-230 Esas, 2008/23 Sayılı Kararı gereğince sanıklar M. ve M. müdafiilerin koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 Sayılı Kanunun 8/1 inci maddesi de gözetilerek C.M.U.K.nın 318 inci maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Rüşvet almakla infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçlarını 5237 Sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık M. hakkında 53/5 inci maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi yerine, öngörülen yasaklamanın suç sırasındaki göreviyle sınırlı tutularak yazılı şekilde cezanın infazından sonra işlemek üzere sadece memuriyetten yasaklanmasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık M.Ç. hakkında rüşvet verme, sanıklar M.Ç. ile M.K. haklarında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçlarından kurulan hükümlerde, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 Sayılı T.C.K.nın 53/1-c maddesine göre tayin olunan hak yoksunluğunun kendi altsoyları yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1 inci maddesi de gözetilerek C.M.U.K.nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın C.M.U.K.nın 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına dair bölümün çıkarılarak yerine Sanık M.Ç. hakkında rüşvet verme, sanıklar M.Ç. ile M.K. haklarında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçlarıyla ilgili olarak 5237 Sayılı T.C.K.nın 53/3 üncü maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1 inci maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2 nci maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin düzeltilerek ONANMASINA,
Sanıklar M. E. ve E. Ç. haklarında rüşvet vermek ve rüşvet almakla infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Tokat İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan sanık M., aynı yerde hükümlü olarak bulunan sanık E. Ç.'un 5.000 ve 1.000 TL rüşvet vermek suretiyle 2009 yılının Mayıs ve Ağustos aylarında kendisine cep telefonları sağlaması şeklindeki olayda, rüşvet verme ve rüşvet almayla infaz kurumuna yasak eşya sokmak eylemleri bakımından sanıklar haklarında zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden ve bu söz konusu eylemlerin sebep bağımsız bir suç olarak kabul edildiğinin karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Hakkında T.C.K. 58 inci maddesi uygulanan sanık E. hakkında infazda tereddüt oluşturmaması bakımından her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması ve mükerirlere özgür infaz rejimiyle buna esas alınan ceza süresinin gösterilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,
Sanıklar haklarında kurulan hükümlerde, 5237 Sayılı T.C.K.nın 53/1-c maddesine göre tayin olunan hak yoksunluğunun kendi altsoyları yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 Sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine ve tahsiline karar verilemeyeceği gözetilmeden sanık M. hakkında bu konuda yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık M. müdafiiyle sanık E.'in temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1 inci maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy