MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
31/03/2009 gün, 2007/30 Esas, 2009/188 Karar sayılı hükmün sanık müdafii Av....'na 13/07/2009 tarihinde tebliğinden sonra yasal süre içinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirilip infaza verilmesi üzerine, söz konusu hükmü süresinde temyiz ettiği halde mahkeme kayıtlarına ve temyiz defterine işlenmediği gerekçesiyle Av. ... ... tarafından verilen 09/05/2013,
31/03/2009 günlü kararda yasa yoluna ne şekilde başvurulacağının bildirilmemesi sebebiyle infaz aşamasında yapılan tebliğ üzerine ıttıla günü olan 08/05/2013 tarihinin tebliğ tarihi sayılarak hükmün eski hale getirme nedeni kabul edilerek temyizen incelenmesi gerekçesiyle diğer müdafiii Av. ... tarafından verilen 09/05/2013,
Tarihli dilekçelerle başvuruda bulunulması sonrasında; Mahkemece 13/05/2013 tarihli ek kararla; yoklukta verilen hükmün Av....'na 13/07/2009 tarihinde kalemde bizzat kendine kaydıyla tebliğ olunduğu, dosya içinde ve kayıtlarda temyiz dilekçesine rastlanılmadığı gibi dosya gönderme formunda da söz konusu avukatın temyiz kaydının bulunmadığı, yoklukta verilen hükmün müdafiilerden birine tebliğ edilmesinin yeterli olduğu gerekçelerine dayanılarak istemlerin reddine karar verildiği,
Bu karara karşı yapılan itirazı değerlendiren ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2013 gün, 2013/428 D.İş sayılı kararıyla; usulüne uygun tebligat yapılmadığı ileri sürülen karara karşı eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz itirazları da yapılmış olduğundan CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca talebi inceleme yetkisi Yargıtay'a ait olduğundan 13/05/2013 tarihli ek kararın geçersiz ve yok hükmünde kabul edilerek dosyanın Yargıtay ilgili Ceza Dairesine gönderilmek üzere mahkemesine iadesine karar verildiği gözetilerek gereği düşünüldü:
31/03/2009 günlü, yoklukta verilen hükmün sanık müdafii Av....'na 13/07/2009 tarihinde tebliğ edildiği halde, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden çok sonra verilen 09/05/2013 günlü dilekçelerle temyiz edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2011 gün ve 377–301 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukat olan, sanığı ceza muhakemesinde temsil eden ve bu bağlamda yasa yollarına başvurma açısından yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip bulunan müdafiinin, temyiz süresinin kararın yoklukta verildiği hallerde tebliğden itibaren işlemeye başlayacağını ve temyiz başvurusunun hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağını bilmemesi düşünülemeyeceği gibi, bu yönden bir yanıltmanın da söz konusu olmadığı, eski hale getirme nedenlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.