MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ:İcrai davranışla görevi kötüye kullanma (tüm sanıklar hak.)
HÜKÜM: Mahkumiyet (tüm sanıklar hak. atılı suçtan)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklardan ... müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, yargılama neticesinde tüm sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği, sanıklardan ... ve ...'in haklarındaki hükümleri temyiz etmediği, buna karşılık O yer C.Savcısının tüm sanıklar haklarındaki hükümleri lehe olarak temyiz ettiği de gözetilerek incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yüklenen suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanıklar haklarında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün ve 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, bu bağlamda 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, öte yandan CMK’nın 231. maddesinin 6/c fıkrası uyarınca suçun işlenmesine bağlı kılınan zarar kavramının; ölçülebilir, belirlenebilir maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamadığı da dikkate alındığında, atılı görevi kötüye kullanma suçu açısından maddi zararın neden ibaret olduğu ve anılan maddedeki diğer uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılmadan, “Zarar giderilmemiş olduğundan” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hapis cezaları ertelenen sanıklar haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sanıklar haklarında tayin olunan kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde, TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.