MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Rüşvet verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Adli emanette muhafaza edilen rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1 yerine TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi,
Sanığın yatırdığı güvence parasının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 115/3 ve 113/1-b maddeleri gereğince kullanılmasına ve fazlasının sanığa geri verilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 54. maddesi uygulamasına ve adli kontrol güvence bedeline ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerlerine “Adli emanette muhafaza edilen rüşvet teklifine konu 2.000 TL'nin suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1. maddesi uyarınca müsaderesine” ve “Güvence parası olarak yatırılan 3.000 TL’nin CMK’nın 115/3 ve 113/1-b maddeleri gereğince kullanılmasına ve fazlasının sanığa geri verilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.