MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ:Zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma
HÜKÜM: Sanıklar ..., ..., ...’un zimmet, sanık ...’nun denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...'nun zimmet suçundan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'ın denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan mahkumiyetlerine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 02/10/2013 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin kabulüne, sanıklar ... ve ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin diğer sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen Cumhuriyet Savcısı ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıkların S.S. .. Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyesi oldukları, kasa ve depo açığı şeklinde ortaya çıkan 20.800 TL ile 330 çuval yem ve 39 çuval unu bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde zimmetlerine geçirdiklerini kabule yeter somut, tarafsız, her türlü kuşkudan uzak kanıt bulunmadığı anlaşıldığından, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının dikkate alınamaması,
Kanuna aykırı, sanıklar ile Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümlerin “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki haklarından, aynı maddenin 2 ve 3. fıkraları ile Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı doğrultusunda yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi, ayrıca mahkemenin cezaları alt sınırdan belirlemesine ilişkin takdiri de dikkat alınarak her bir sanıkla ilgili hüküm fikralarına "5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı basit zimmet suçunu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere 1 yıl 4 ay 20 gün süreyle 53/1-d maddesinde gösterilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Mahkemenin mahkumiyet kararı vererek dosyadan el çekmesine rağmen, daha sonra sanığın ölümü nedeniyle verdiği davanın düşürülmesine ilişkin 07/11/2012 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;
UYAP'tan alınmış nüfus kayıt örneği ve tebligat şerhinde sanığın hükümden önce 02/11/2010 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu husus araştırılarak öldüğünün kesin olarak saptanması durumunda hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.