MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müsadere hususunda mahallince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde alkollü olan sanığın av tüfeği ile havaya ateş ettiğinin ihbarı üzerine olay yerine giden polis memurlarına direnip tehdit ettiği ve sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu, ekip otosuna bindirildiğinde de söylemlerini devam ettirdiği, karakola getirildiğinde ise daha önceden hakkında ceza tutanağı düzenlediğini iddia ettiği müşteki ...'yi görünce yaşadığı olay nedeniyle kendisine yönelik işlem yapacağını anlaması üzerine tehdit ve hakaret içeren cümlelerini ona da sarf etmesi şeklinde gelişen olayda, eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kısa zaman aralığında gerçekleştirildiği ve hukuksal anlamda tek bir suç oluşturduğunun anlaşılması karşısında; TCK'nın 125/3a-4 ve 265/1. maddelerinin ve fıkralarının bir kez uygulanarak, zincirleme suç hükmü olan TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, hakaret ve direnme suçlarından ikişer kez hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, C. Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.