Tebliğname No: 11 - 2013/38018
MAHKEMESİ : Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 16/04/2010
NUMARASI: 2009/118 Esas, 2010/81 Karar
SUÇ: Zimmet, sahtecilik
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 27/12/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin sadece zimmet suçu yönünden KABULÜNE, incelemenin zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak sanıklar ve katılan vekilinin, sahtecilik suçundan ise sanıkların temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanıkların özel belgede sahtecilik suçundan Türk Ceza Kanununun 207/1.maddesinden mahkumiyetlerine hükmedilmişse de, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62. maddesi düzenlemesi karşısında sanık Nevzat'ın eyleminin Türk Ceza Kanununun 204/2, diğer sanık Salih'in ise, TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca özgü suçlarda özel faillik niteliği taşıyan kişilerin fail olabileceği ve bu sıfatı taşımayan sanık yönünden bağlılık kuralı uyarınca ancak azmettirme veya yardım etme nedeniyle hüküm kurulabileceği nazara alınarak, 204/2 ve 39. maddeleri gereğince sorumluluğu yoluna gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA
Zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde sanıklardan Nevzat'ın B.. K.. T..K.. Koop..Başkanı, sanık Salih'in ise kooperatif üyesi olduğu, sanıkların Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından büyükbaş hayvan besiciliği ile ahır yapımı için kooperatif üyelerinden olan T.. Y..'a sağlanan 4000 TL lik krediyi bu şahsın adına imza atıp birlikte çekerek zimmetlerine geçirdikleri, fiillerin katılanın başvurusu ve yapılan bilirkişi incelemesi sonucu tespit edilebildiği, bu şekilde sanıkların zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli hareketlerle eylemlerini gerçekleştirdikleri anlaşılan olayda, eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek eksik ceza tayini,
5237 sayılı TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun aynı Kanunun 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olduğu ve ancak kamu görevlileri veya özel kanunlarında kamu görevlileri gibi cezalandırılacakları hükme bağlanmış kişilerce işlenebileceği, bu suçlara iştirak eden diğer kişilerin ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri nazara alınmadan, adı geçen kooperatifin üyesi olup 1163 sayılı Yasanın 62. maddesi kapsamında kamu görevlisi sayılan kişilerden olmayan sanık Salih'in kooperatif başkanı olan diğer sanık Nevzat ile birlikte fail sıfatıyla mahkumiyetine karar verilmesi,
Suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, zimmete geçirildiği kabul edilen 4.000 TL'nin değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık Nevzat hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken 53/1-a madddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.