İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık M.. T.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Zimmet suçu için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl hapis cezası olması karşısında sanığın sorgusunun mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, istinabe yoluyla 05/10/2009 tarihinde Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesince ve 03/05/2010 tarihinde Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince alınan savunmalar ile yetinilmek ve bu şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,
İddianamede yer almadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmediği halde sanık hakkında TCK'nın 155/2 ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
1163 sayılı Kanunun 58. maddesinde kooperatif ana sözleşmesinin genel kurula veya yönetim kuruluna, kooperatifin yönetimini ve temsilini kısmen veya tamamen kooperatif ortağı bulunmaları şart olmayan bir veya birkaç müdüre veya yönetim kurulu üyesine tevdi etmek yetkisini verebileceğinin düzenlenmesi, dosya içinde örneği bulunan kooperatif anasözleşmesinin 77/g maddesinde de kooperatif yönetim kurulunun genel kurul tarafından verilecek yetkiye dayalı olarak iş ve işlemlerinde kooperatifi temsilen müdür, memur veya işçi atanmasına karar verebileceğinin belirtilmesi, suç tarihlerini ve öncesini kapsayan dönemde çeşitli yönetim kurulu kararları ve Bartın 1. Noterliğinin 03/10/2006 ve 20/02/2007 tarihli vekaletnameleriyle sanık M.. T..'ın kooperatif tarafından üretilen çeşitli süt ürünlerinin pazarlama ve satışı, para tahsili, çek keşide etme, çek bedelini tahsil hususunda yetkilendirilmesi karşısında, öncelikle kooperatif genel kurulu tarafından yönetim kuruluna bu konuda verilmiş bir yetki bulunup bulunmadığının araştırılması, yetki bulunması halinde sanığın fiilen kooperatif adına gerçekleştirmiş olduğu işlemlerin kapsamı, niteliği ve sürekliliği de nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi,
Sanıklar M.. T.., A.. D.., M.. Ç.., A.. A.. ve N.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
1163 sayılı Kanunun 62. maddesinde, suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılacakları belirtilen yönetim kurulu üyesi sanıkların, denetim ve gözetim görevlerini yerine getirmekte ihmal ve gecikme göstermek suretiyle görevlerinin gereklerine aykırı davrandıklarının dosya kapsamı ve oluşa uygun olarak kabul edildiği anlaşılmakla, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Suçun TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,
Sanıklar H.. K.., Ş.. Ç.. ve M.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
1163 sayılı Kanunun 62. maddesinde kamu görevlisi gibi sorumlu olan kişilerin yönetim kurulu üyeleri ile kooperatif memurları olarak sınırlandırıldığı, bir başka anlatımla denetim kurulu üyelerinin bu madde kapsamında sorumluluklarına gidilemeyeceği gözetilerek sanıkların eylemlerinin aynı Kanunun 66 ve 67. maddelerindeki suçları oluşturup oluşturmayacağı üzerinde durulup buna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Suçun TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar M.. T.., M.. T.., A.. D.., M.. Ç.., A.. A.., H.. K.., Ş.. Ç.., M.. Ç.. ve N.. Ç..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy