Tebliğname No : 5 - 2013/117014
MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/11/2010
NUMARASI : 2005/252 Esas, 2010/333 Karar
SUÇ : Zimmet, dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma,
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Katılanlar vekilinin sanıklar Ç.. A.. ve A.. A.. hakkında zimmet, H.. B.. ve M.. A.. hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanıklar M.. K.., M.. A.., M.. Ç.., A.. S.., H.. B.. ve M.. A..'un zimmet, sanıklar M.. A.., Z.. Y.., M.. A.. ve H.. B.. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıklar Ç.. A.. ve A.. A.. hakkında zimmet suçundan verilen beraat, sanıklar M.. K.. ve M.. A.. hakkında ise aynı suçtan verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık M.. A.. ve müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar A.. S.., H.. B.. ve M.. A.. hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların yüklenen suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemelerine rağmen haklarında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkiyi kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, her bir sanık yönünden ayrı ayrı olacak şekilde hüküm fıkrasına "TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan hapis cezasının takdiren yarı miktarı olan 3 yıl 1 ay 15 gün süre ile 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar H.. B.. ve M.. A..'un görevi kötüye kullanma suçundan beraat, M.. A.. ve Z.. Y..'un birleşen 2008/249 Esas sayılı dosyada nitelikli dolandırıcılık ile M.. A.., H.. B.. ve Z.. Y..'un birleşen 2008/88 Esas sayılı dosyada nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanıkların üzerine atılı görevi kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli, yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık Z.. Y..'un birleşen 2008/249 Esas sayılı dosyadaki sorgusunun yapıldığı 13/10/2005, sanık M.. A..'un birleşen 2008/88 Esas sayılı dosyadaki sorgu tarihi 26/07/2005 ve bu dosyadaki görevi kötüye kullanma suçuyla ilgili olarakta H.. B.. ve M.. A..'un sorgu tarihi 12/10/2005'ten itibaren, 13/10/2010, 26/07/2010 ve 12/10/2010 tarihlerinde beş yıllık asli zamanaşımı süresinin hükümden önce dolduğu, ayrıca sanıklar M.. A.. için birleşen 2008/249 Esas sayılı dosyadaki suç tarihi 17/10/2003, sanıklar H.. B.. ve Z.. Y..'un birleşen 2008/88 Esas sayılı dosyadaki suç tarihi 14/06/2004 tarihleri ile inceleme günü
arasında yedi yıl altı aylık ilave zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık M.. Ç.. hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın 2001 yılında yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı dönemde kooperatif kayıtlarına göre üzerinde gözüken 8.065 TL'yi mal edindiği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiş ise de; yönetimde görev aldığı kısa süre içinde kooperatif müteahhidine ödenmek üzere bankadan para aldığını, ancak bu parayı fatura karşılığında ödediğini savunması karşısında uhdesinde kooperatife ait para bulunup bulunmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için kooperatif müteahhidi M.. A..'ın bu konudaki açıklayıcı beyanının alınması, şirketine ait defter ve belgelerinin incelenmesi ve suç tarihi itibariyle bu tutardaki paranın şirket kayıtlarına girip girmediğinin saptanması, bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/06/2010 gün ve 2010/11-98 Esas, 2010/143 sayılı Kararında vurgulandığı üzere de; TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerekmesine göre, tek bir yevmiye kaydında gözüken toplam zimmetin değişik ve muhtelif zamanlarda işlenmesi koşulunun ne suretle gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında tayin edilen cezanın artırılması,
Sanığın atılı suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy