Tebliğname No: 5 - 2012/248614
MAHKEMESİ : Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 18/07/2012
NUMARASI: 2011/256 Esas, 2012/764 Karar
SUÇ: Tefecilik
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıktan faiz karşılığı ödünç para aldığı iddia edilen şikayetçiler M.. A.. ve F.. A..'ün, tefecilik suçunun mağduru oldukları anlaşılmakla davaya katılma ve kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ve hükmün 15/08/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, mahkemenin hukuki değerden yoksun nitelikteki katılma istemlerinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmalarına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık G.. T.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının TCK'nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar H.. T.. ve H.. T.. hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Katılanların tarımsal faaliyetleri kapsamında yıllık ortalama ürün kapasitelerinin tesbiti ile 2007 ve 2008 yıllarında teslim ettikleri 1.648,00 TL ve 4.872.01 TL'lik miktarlarla karşılaştırılması ve sonucuna göre, katılanlarca teslim edilen ürünün miktar ve değerine nazaran kendilerine 135.000 TL avans verilmesinin hayatın olağan akışına ve ticari teamüllere uygun olup olmadığı değerlendirilip tartışılmadan, sanıkların tefecilik yapıp yapmadıkları zabıta marifetiyle araştırılmadan, varsa yaptıkları icra takiplerinin sayısı ve mahiyeti hususlarında ilgili dairelerden bilgi edinilip, suçlamalara konu ilişki
kapsamında sanıkların katılanlardan aldıkları senetle ilgili olarak yapılan icra takibine dair Denizli 4. İcra Müdürlüğünün 2009/5985 Esas sayılı dosyasının onaylı bir örneği getirtilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle, yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.