Tebliğname No: 5 - 2013/187109
MAHKEMESİ : Düzce Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 30/12/2010
NUMARASI: 2010/165 Esas, 2010/442 Karar
SUÇ: Rüşvet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Rüşvet suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanık S.. Ö.. müdafiin temyiz isteminin, keza Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında tayin olunan cezaların miktarına göre müdafiilerin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin duruşmasız ve sanıklar İ.. S.., O.. E.. ve S.. Ö.. hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişikliğin sanıkların lehine hükümler içermediği gözetilerek yapılan incelemede;
Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık İ.. S.. hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 01/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.