Tebliğname No: 5 - 2013/397425
MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 14/11/2013
NUMARASI: 2011/288 Esas, 2013/387 Karar
SUÇ: Zimmet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre M.. A.. yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Bilirkişi ve idari soruşturma raporları ile tüm dosya içeriğine göre; yasal mevzuat ve Çok Programlı Özel Eğitim Merkezi Projesi kapsamında imzalanan protokol hükümlerine aykırı şekilde, İ.Turizm Organizasyon Tic. Ltd. Şti.'ne yüksek miktarda kazanç sağlamaya olanak tanıyan, Özürlüler İdaresi Başkanlığını ise önemli maddi yükümlülükler altına sokan hükümlerin yer aldığı 19/12/2005 tarihli protokolün Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığını vekaleten yürüten sanık M.. A.. ile şirketin ortak ve yetkilisi olan G. E. arasında imzalandığı, bu sözleşmeyle şirkete ödenecek 400.000 USD. hizmet bedelinin karşılanmasına yönelik olarak M.. A..'un bilgisi dahilinde Özürlüler İdaresi Başkanlığıyla hiçbir bağlantısı olmayan sanık M. Ş. M. aracılığıyla bir kısım şirket ve kişilerden toplanan paralar ile sponsor firmaların yaptıkları ödemeler toplamı 605.740,25 TL'den, Çırağan Sarayında yapılan toplantı için harcanan 203.299,03 TL çıktıktan sonra kalan 402.441,22 TL'nin idarenin hesaplarına intikali yerine anılan şirkete ödenmesi suretiyle bu şirkete yarar sağlamak şeklinde hileli davranışlarla gerçekleştirildiği anlaşılan eylemlerin mahiyet ve miktarının, sözleşmeler ve banka kayıtları üzerinde yapılan inceleme, ilgili kişiler ile şirket yetkililerinin dinlenmesi ve sundukları banka dekontlarının tetkiki sonucu tam olarak ortaya çıkarılabilmesi karşısında kamu görevlisi M.. A.. yönünden zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden sadece basit zimmetten hüküm kurulması,
TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan ve ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen zimmet suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri nazara alındığında, kamu görevlisi olmayan ve suça azmettirdiği yönünde delil bulunmayan sanıklar G. E. ile M. Ş. M.'nun zimmet suçunun işlenmesini kolaylaştırdıkları ve aynı Kanunun 39. maddesi uyarınca suça yardım eden olarak sorumlu tutulup mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı ile oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde zimmet eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmasına karşın M.. A.. hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,
TCK'nın 3 ve 61. maddeleri birlikte değerlendirilerek meydana gelen zararın ağırlığı, suç kastının yoğunluğu, zimmete konu miktar nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen M.. A..'un 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar sadece bu benddeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal, yeterli gerekçe gösterilmeden hükmolunan ceza miktarı kadar bu maddedeki tüm bendleri kapsayacak şekilde hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık M.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.