MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet alma ve verme
HÜKÜM : Sanıklardan ...'in rüşvet alma, ...'in rüşvet verme, ...'in rüşvet vermeye yardım etme suçlarından mahkumiyetlerine, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve davadan haberdar edilmeyen Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma isteminin kabulüne, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı ve bu karara yönelik temyiz başvurusunun itiraz niteliğinde kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden inceleme dışı bırakılmasına, incelemenin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan, 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki, hukuki düzenlemelere göre rüşvet suçunun, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak görevinin ifası ile ilgili bir işi yapması veya yapmamasına bağlı olarak kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlanması hususunda, kamu görevlisiyle iş sahibinin serbest iradeleri ile rızaları uyuşarak rüşvet anlaşması yapılması durumunda oluşabileceği, dava konusu somut olayda ise rüşvet suçunun kanıtı kabul edilebilecek beyanların yorumu gerektirmeyecek biçimde bu suçun anlaşma da dahil tüm unsurlarını ortaya koymadığı, sübuta eren eylemde belirli bir işin yapılması karşılığında çıkar sağlanacağı konusunda taraflar arasında işin yapılmasından önce veya yapılması sırasında gerçekleştirilmiş bir anlaşma bulunmaması nedeniyle rüşvet alma ve verme suçlarının unsurlarının oluşmadığı gözetildiğinde sanıkların üzerlerine atılı eylemin iştirak halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı nazara alınmadan suç vasfında hataya düşülerek rüşvet suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Rüşvet suçuyla ilgili soruşturma başlamadan önce bu durumdan aracı vasıtasıyla soruşturma makamlarını haberdar ettiğini beyan eden sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 254/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak atılı suçu işlediği kabul edilen sanık ... hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Anayasa Mahkemesinin TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ile sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy