Görevi kötüye kullanma suçundan sanık K.. Ö.. hakkında yapılan yargılama sonunda; kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/02/2010 gün ve 2009/176 Esas, 2010/54 Karar sayılı hükmün Yerel C.Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02/05/2013 gün ve 2012/6205 Esas, 2013/4362 Karar sayılı ilamı ile bozulması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2014 gün ve 2014/22316 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;
Yargıtay C.Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 02/05/2013 gün ve 2012/6205 Esas, 2013/4362 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, heyetin aşağıda belirtildiği şekilde oluşturulmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluş, dosya kapsamı ve mevcut delillere nazaran suç tarihlerinde İlçe Kaymakamı olması sebebiyle aynı zamanda B.. İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlığı görevini de yürüten sanığın Vakfa ait hesaptan 12/08/1999 tarihinde 17.500.000.000 lirayı çektirip, Kentbank'taki kredi borcuna yatırdığı bilahare hakkında herhangi bir ihbar, soruşturma veya kovuşturma olmadan 02/09/1999 ve 13/09/1999 tarihlerinde hesaba iade ettiği sabit olan olayda; Vakıflar Kanunundan ayrı özel kendi kuruluş yasası olan 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanununa göre kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının; anılan Yasanın 1 ve 7/1. maddelerinde yer alan "sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmek, ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdi ve ayni yardımda bulunmak" amaçları nazara alındığında faaliyetlerinin kamusal faaliyet niteliğinde olduğu, Yasanın 4 ve 8. maddelerinde sayılan vakfın gelirleri arasında genel bütçeden ayrılan ödenek ve hasılatlar da bulunduğu, keza 3294 sayılı Yasanın 7/2. maddesine göre mülki idare amirlerinin sıfatları gereği vakfın tabii başkanı olup, mütevelli heyetinde yer aldığı, yasadan kaynaklanan bu görevinden dolayı sanığın kamu görevlisi olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu ve bu itibarla eyleminin kullanma zimmeti suçunu oluşturacağı gözetilip söz konusu paranın nema miktarı hesap ettirilerek sanığın zimmet tutarı belirlenip, lehe yasaya göre bir hüküm kurulması yerine yanlış nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
Kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, Yerel C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2014tarihinde oybirliğiyle karar verildi.