MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet verme suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...... avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın, 2008 yılında Suriye sınırından Türkiye'ye geçireceği kaçak malların geçişine göz yumması karşılığında Kırıkhan Curcurum 3. Hudut Bölük Komutanlığında görevli erler ..., ..., ... ve ...’a menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemleri nedeniyle hakkında zincirleme olarak rüşvet verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de;
5237 sayılı TCK'nın 6352 sayılı Yasa değişikliği öncesinde rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde “rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlamasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin Yasanın ilk halinde rüşvet tanımından çıkarıldığı, bu durumda diğer koşulların varlığı halinde görevi kötüye kullanmaya iştirak suçunun oluşacağı anlaşılmakla,
Rüşvet suçuna konu menfaatin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 252/3. maddesi anlamında kamu görevlisi kişiye görevinin gereklerine aykırı olan bir işi yapması için verilip verilmediği hususunun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve buna bağlı olarak suç niteliğinin tayini bakımından, suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılık Yasasına aykırılık suçundan yürütülen soruşturma olup olmadığı araştırılarak, varsa neticesinde açılan kamu davasına ilişkin evrakların onaylı birer suretinin temininden, rüşvet suçu bir karşılaşma suçu olduğundan, çok failli suçlardan olup, bir tarafta rüşvet verenin, diğer tarafta ise rüşvet alan kamu görevlisinin yer aldığı, rüşvet veren ve alanın aynı amacın gerçekleşmesini hedefledikleri, bu itibarla esasında veren ve alan açısından tek bir suç olduğu, aynı olaya ilişkin farklı kararlar verilmesinin önüne geçmek, uygulama birliğini sağlamak ve her iki davada adil sonuç çıkmasını temin etmek bakımından dava konusu somut olayda sivil şahıs olan sanıktan rüşvet aldığı iddia olunan ..., ..., ... ve ... hakkında 6. Kolordu Komutanlığı Adana Askeri Mahkemesinin 2010/1612 Esas sayılı dosyasının akıbetinin araştırılarak, kesinleşmişse onaylı bir suretinin dosya arasına getirtilmesinden, derdest ise dosyaların birleştirilmesinden sonra bütün deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın, görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi için kime, nasıl, ne şekilde, hangi iş ve işlemi nedeniyle ne kadar para verdiği karar yerinde Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeleriyle gösterilerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanıktan rüşvet alma iddiasıyla alakalı haklarında soruşturma yürütülmesi nedeniyle anlatımları kendilerini ceza kovuşturmasına uğratabilecek nitelikte olan tanıklara çekinme hakkının hatırlatılması, bu hakkın kullanılmaması halinde ise yeminsiz dinlenilmeleri gerekmesine rağmen, tanıklar ... ve ...’e tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılmadan ve yemin verilerek, tanıklar ... ve ...’e ise çekinme hakkı hatırlatılmasına rağmen, yemin verilerek dinlenilmeleri suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 48 ve 50/1-c maddelerine aykırı davranılması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/06/2011 gün ve 2011/2-60-126 sayılı ilamında ayrıntıları belirtildiği üzere; 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca erteli olan hükümlülüğün deneme süresi içinde ve 5237 sayılı TCK döneminde yeni bir suç işlenmesi durumunda tekerrüre esas olabileceği ve tekerrür hükümlerinin uygulanması açısından 765 sayılı TCK'nın 95. maddesinde belirtilen deneme sürelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği dikkate alındığında ve sanığa ait sabıka kaydının incelenmesinde, Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2007 gün ve 2005/957 Esas, 2007/1680 Karar sayılı ilamı ile sanığın 765 sayılı TCK'nın 258/1. maddesi gereğince 1.800.00 YTL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunduğu, bu cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre tecil edildiği ve sanığın deneme süresi içinde 2008 tarihinde dava konusu suçu işlediği anlaşılmasına rağmen, hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,Kanuna aykırı, sanık müdafi, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy