MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihlerinde ...Köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın çöp toplama bedeli şeklinde gider olarak kaydettiği ancak gelir belgesi olmayan 390 TL, aynı şekilde gelir belgesi olmayan bekçi ücreti olarak gider kaydettiği 2.450 TL, mükerrer olarak gider kaydettiği elektrik faturalarıyla 6.547,45 TL ve su tahsilat makuzlarıyla tahsil ettiği ama gelir olarak kaydetmediği 7.588,50 TL olmak üzere toplam 16.975,95 TL köye ait parayı zincirleme biçimde zimmetine geçirdiği iddiasıyla yapılan yargılamada; ... emekli uzman denetçilerinden alınan bilirkişi raporunda gider olarak kaydedilen bekçi ve çöp toplama ücretlerinin köy tahsilat makbuzları ile gelir olarak kayıtlarının bulunduğu, köye ait gelir ve gider kalemlerinin ayrı ayrı tutulmasının esas olduğundan bu ücretlerin gider olarak kaydedilmesinin doğru olduğu, su tahsilat makbuzları ile tahsil edilen miktarların gelir olarak kaydedilmemesi ve mükerrer elektrik faturası kaydedilmesi dolayısıyla 14.135,95 TL'nin sanığın zimmetinde olduğu, ancak gider olarak kaydedilmeyen ...'a yapılan 11.645,82'TL lik ödemeler dikkate alındığında zimmette kalan tutarın 2.490 TL olduğu belirtilmesi üzerine bu rapor hükme esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; sanık aşamalardaki tüm savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediğini, zimmetine para geçirmediğini, köye ait traktöre 5.000 TL masraf ettiğini, bunun karşılığında 2.400 TL'lik fatura aldığını, yine köye ait başka masraflar da yaptığını beyan etmesi, söz konusu traktörü tamir ettiğini beyan eden tanık ...'nın da sanığı doğrulaması, ayrıca bilirkişi raporundaki "köye ait kaydedilmeyen gelir olduğu gibi kaydedilmeyen giderler de olduğu" şeklindeki tespit de dikkate alındığında maddi gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılabilmesi açısından öncelikle sanığın köye ait yaptığı tüm masraflara ilişkin gerek köy tüzel kişiliğinde, gerekse de sanığın kendisinde bir belge olup olmadığının araştırılmasından, tanık ...'ya alınan beyanında traktör tamiri için sanığın kendisine ne kadarlık bir ödeme yaptığı, hangi miktarda fatura kesildiği gibi hususların sorulmadığı anlaşılmakla bu hususlarda ayrıntılı beyanına başvurulup varsa kendisinden bu konudaki belgelerin temin edilmesinden ve sanığın görev yaptığı döneme ilişkin köy muhtarlığına ait tüm defterler, harcama belgeleri ve diğer belgelerle birlikte dosyanın tüm ekleriyle önceki bilirkişiler dışında, ... emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdii ile köyün tüm gelir ve giderlerinin karşılaştırılarak sanığın zimmetinde kalan paranın bulunup bulunmadığına ilişkin ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
Zimmet miktarı olarak kabul edilen 2.490,13 TL'nin suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında, değerinin az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.