Tebliğname No: KYB - 2014/282640
Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli H.. Ş.. hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2013 tarihli ve 2013/265 esas, 2013/259 sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan itiraz konusunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2014 tarihli ve 2014/11 sayılı kararını müteakip, itirazın reddine dair Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2014 tarihli ve 2014/301 Değişik İş sayılı Kararının,
Dosya kapsamına göre; Aydın eski hâlen Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi üye Hâkimi H.. Ş.. hakkında yapılan soruşturma sonucunda görevde kayıtsızlık ve düzenlik gösterdiğine ilişkin;
a- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/415, 2010/289, 2011/70, 137, 146, 176, 341, 443, 444, 522, 590, 2012/5, 19, 60, 108, 131, 330, 483 esas sayılı dosyalarında, hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/4,
b- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/56, 2011/259, 436, 2012/42 ve 375 esas sayılı dosyalarında, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 116/4,
c- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1229 esas sayılı dosyasında kamu görevlisini görevinden dolayı darp ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 3-c ve 125/3-a. maddelerine göre şikâyete tabi olmamalarına rağmen şikâyet yokluğu nedeni ile,
d- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/935 esas sayılı dosyasında, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığının 16/07/2008 tarihli raporunda şikâyetçi Y. A.’nun “mevcut yarasının basit tıbbî tedavi ile iyileşebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücudundaki kemik kırıklarının ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığı” belirtilmesi nedeni ile eylemin re’sen soruşturmaya konu 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1 ve 87/3. maddesine uygun olmasına, şikâyetçinin de istinabe yoluyla alınan ifadesinde sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılma talebinin bulunduğunu beyan etmesine rağmen şikâyetçinin vazgeçtiği düşüncesiyle,
e- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/521 ve 2011/37 esas sayılı dosyalarında, daha önce karar verilerek kesinleşen dosyaların infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılıklarınca yasal mevzuat değişikliği nedeniyle yeniden değerlendirme amacıyla gönderilmesi üzerine yapılan yargılamada, 5252 sayılı Kanunun 9/4. maddesinin, yeniden değerlendirme yapılan dosyalarda zamanaşımı süresinin işlemeyeceğine dair amir hükmüne rağmen zamanaşımı sebebi ile düşme kararları verdiği,
f- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/402 esas sayılı taksirle yaralamaya ilişkin dosyasında, sanık T.Ç.hakkında 16/04/2007 tarihinde Türk Ceza Kanunu’nun 89/4. maddesi ile verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesince (2008/21573, 2006/5539) "... İki kişinin yaraladığı olayda mağdur Hüseyin Sarı'nın yaralanmasının niteliği ve sanıktan şikayetçi olmaması karşısında eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1-2-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçesiyle bozulması sonrası yapılan yargılamada, 08/12/2009 tarihli oturumda anılan Yargıtay bozma ilamına uyulduğunun belirtilmesine rağmen 08/12/2009 tarihli hükümle adı geçen sanık hakkında yine Türk Ceza Kanunu'nun 89/4. maddesi ile 6 ay hapis cezasına hükmettiği,
g- Aydın Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/399 esas sayılı dosyasında verilen kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 2006/658 sayılı ilâmı ile, Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 3-e, 87/1-c-son maddelerine göre cezanın 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunmasının karşı temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmadığı ancak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine yapılan yargılamada, 03/11/2011 tarihli oturumda bozma ilamına uyulduğunun belirtilmesine rağmen Yargıtay ilamında belirtildiği üzere sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak hüküm kurulması gerekirken, müştekinin olaydan 5 yıl sonra 03/11/2011 tarihli oturumda alınan ifadesinde "... Daha sonra akrabalarımdan öğrendiğime göre sanık E. A. olay mahallinde değilmiş, bu nedenle kendisinden şikayetçi değilim..." şeklindeki beyanı üzerine "Sanığın üzerine atılı suçu işlediği kesin olmadığından beraatına" şeklinde karar verilmesi,
Olarak yukarıda belirtilen a,b,c,d,e,f,g maddelerinde açıklanan eylemler nedeni ile şüpheli hakkında kovuşturma yapılması gerekli olduğu ve son soruşturma açılmasına karar vermek ve soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karara yapılan itirazın belirtilen yönlerden kabulü gerektiği hâlde yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/07/2014 gün ve 94660652-105-09-4330-2014-14106/47462 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
UYAP ortamından temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, şüpheli H.. Ş..'ün inceleme sırasında, 16/01/2015 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca, bu aşamadan sonra soruşturma yapma ve dava açma olanağının kalmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden,
Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2014 gün ve 2014/301 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.