MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet alma, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçu yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın ...M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yaptığı, 23/11/2010 tarihinde duyarlı kapıdan geçerken cihazın sinyal verdiği ancak müdahale edilmeyerek suç unsuru teşkil eden yasak eşyaların nereye ve kime götürüleceğinin tespiti için izlendiği, üzerindeki montu infaz koruma başmemurluğu odasındaki askıya asarak mesai bitiminde montu kurumda bırakarak ayrıldığı, ertesi gün yapılan üst aramasında dava konusu telefon ve sim kartların ele geçirildiği nazara alındığında eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış suç hükümleri uygulanarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Sanığın hükmü temyiz etmeyen ve rüşvet verme suçundan mahkumiyetine karar verilen diğer sanık ...'dan para karşılığında görevinin gereğine aykırı olarak ceza infaz kurumuna suça konu cep telefonunu, sim kartı ve cep telefonu şarj aletini soktuğu kabul edilerek rüşvet alma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde ortaya çıkarılması için, diğer sanık ...'un sanık ...'a yazdığı iddia edilen 3 adet fotokopi notun kimden ve ne şekilde ele geçirildiğinin araştırılmasından, bu kapsamda suç tarihindeki kurum müdürü ve diğer görevlilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesinden, 5275 sayılı Kanunun 66. maddesi ve Ceza Genel Kurulunun 29/11/2018 tarihli, 2016/18-1097 Esas ve 2018/591 sayılı Kararına nazaran yasal delil niteliğinde bulunan ve sanık ... ile annesi arasında yapılan 26/11/2010 tarihli telefon görüşmelerinin açıklattırılması bakımından anne ...'un dinlenilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 16/06/2011 tarihli sanık aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 07/05/2012 tarihli ve 2012/2019 Esas, 2012/4728 Karar sayılı ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle de sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.