MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Davanın reddi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
O yer Cumhuriyet savcısının 11/11/2013 tarihli hükmü CMUK'nın 310/3. maddesinde yer alan bir aylık yasal süreden sonra 20/12/2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, ..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, tefecilik suçunun ekonomi, sanayi ve ticarete ilişkin suçlar bölümünde topluma karşı suçlar kısmı içinde bulunduğu, 5237 sayılı Yasanın 43/1. maddesi, suçun mağdurunun aynı kişi olmasını suçun zorunlu unsuru haline getirmiş iken, 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 6. maddesi ile anılan madde ve fıkraya eklenen "Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." hükmü ile zincirleme suçun kapsamının genişletildiği ve mağduru aynı kişi olsun ya da olmasın maddenin son fıkrasındaki istisnalar dışındaki tüm suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün hale getirildiği, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ancak suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olduğu gözetildiğinde;
Her ne kadar Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2012 tarihli ve 2011/424 Esas, 2012/1631 Karar sayılı ilamıyla tefecilik suçundan karara bağlandava dosyası ile temyiz incelemesine konu tefecilik suçuna ilişkin bu davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; UYAP kayıtlarına göre, sanık hakkında 24/06/2011 tarihli iddianameyle açılan kamu davasında 2010 tarihinde işlediği iddia edilen tefecilik suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi için Dairemizin 2017/2987 Esas sırasında kayıtlı bulunduğu, temyize konu bu dosyadaki iddianame tarihinin 03/10/2012, suç tarihinin ise 2010 yılı olması ve suçtan zarar görenlerin de farklı olması karşısında, belirtilen dosyanın akıbetinin araştırılarak derdest ise davaların birleştirilmesi, kesinleşmişse onaylı örneğinin getirilmesi suretiyle iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediği, suçun teselsül edip etmediği, zincirleme şekilde işlenmiş olması durumunda mahsup hükümlerinin uygulanma imkanının olup olmadığının karar yerinde tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 24/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.