Tebliğname No : 5 - 2015/42002
MAHKEMESİ : İzmir 3. (Kapatılan İzmir 10.) Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/12/2013
NUMARASI : 2010/502 Esas, 2013/480 Karar
SUÇ : Fuhuş, tehdit, tefecilik, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık İ.. T..'ün 27/12/2013 günü yüzüne karşı verilen hükmü 11/03/2014 tarihli dilekçesiyle, sanıklar M.. T.. ve Y.. K..'ın yokluklarında verilen ve 03/03/2014 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11/03/2014 tarihinde temyiz ettikleri anlaşılmakla temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanık M.. T..'ın duruşmalı inceleme talebinin sonuç cezaların süreleri itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle temyiz incelemesinin hükümden önce ölen sanık Ü.. S.. hakkındaki hüküm temyize getirilmediğinden, O yer C.Savcısının sanık N.. T.. hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat ve sanıklar C.. T.. ve H.. T.. hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet, katılan Hazine vekilinin sanıklar N.. T.., İ.. T.., H.. T.., O.. T.. ve O.. A.. hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat, sanıklar M.. T.., N.. T.., C.. T.. ve H.. T.. ile sanıklar N.. T.., C.. T.. ve H.. T.. müdafiilerinin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık M.. T.. hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği zaman ve yer, fiilin diğer özellikleri, kastın yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri, failin amacı, geçmişi, şahsi ve sosyal durumu fiilden sonraki davranışları gibi hususlar nazara alındığında sanıklar hakkında teşdit hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yüklenen fuhuş suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla işleyen sanığın fiillerinin zincirleme fuhuş suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden en ağır cezayı içeren Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2001 gün ve 2000/133 Esas, 2001/21 Karar sayılı ilamı yerine Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2008 gün 2007/253 Esas, 2008/156 Karar sayılı ilamı nazara alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/06/2011 tarih, 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilmek kaydıyla yanılgı nedeniyle hükümde gösterilen ilam hükümden çıkarılıp yerine tekerrüre esas nitelikteki diğer ilam yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilebileceğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün bu sanık yönünden “Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2001 gün 2000/133 Esas, 2001/21 Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesine göre mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2008 gün 2007/253 Esas, 2008/156 Karar sayılı ilamında belirtilen sonuç ceza esas alınarak belirlenmesi” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar İ.. T.., H.. T.., O.. T.. ve O.. A.. hakkında tefecilik yapmak suçundan kurulan beraat, sanık N.. T.. hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Fuhuş suçunun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği zaman ve yer, fiilin diğer özellikleri, kastın yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri, failin amacı, geçmişi, şahsi ve sosyal durumu fiilden sonraki davranışları gibi hususların nazara alındığında sanık Nedim hakkında teşdiden ceza verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, fuhuş suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla işlediği ve adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu halde sanık N.. T.. hakkında TCK'nın 43 ve 58/6-7. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kurulan mahkumiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili, sanıklar N.. T.. ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık N.. T.. hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Mağdur İ.. Ç..'in aşamalarda verdiği ifadelerde sanığın, kendisine kazanç elde etmek için aylık %20 faiz karşılığında 2.250 TL borç para verdiğini, kendisinin de almış olduğu borç para karşılığında 3.500 TL ödeme yapmasına rağmen teminat olarak verdiği senedi kendisine iade etmediğini iddia etmesi, usulüne uygun olarak yapılan aramada mağdur tarafından düzenlenen senedin ele geçirilmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın faiz karşılığı borç para verdiğinin sübuta erdiği gözetilmeden, ayrıca dosya kapsamına ve UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanık hakkında Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 18/01/2011 tarihli ve 2010/3718 soruşturma sayılı iddianamesi tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 2009 ve öncesi olarak gösterildiği anlaşılmakla, bu dosyanın akıbeti araştırılıp suçlamaların mahiyetine, suç ve iddianame tarihlerine göre temyize konu dosyayla aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesinden, ilgili dosya karara çıkmış ise onaylı örneğinin getirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,
Sanık N.. T.. hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkta iki adet ruhsatsız tabanca, 34 adet fişek ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,
Sanığın adli sicil kaydına göre mükerrir olduğunun anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması,
Sanıklar C.. T.. ve H.. T.. hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 3. maddesindeki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki düzenleme ile 61/1-a maddesinde yedi bent halinde sayılmış cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik ölçütler birlikte değerlendirilmek suretiyle temel cezaların alt sınırdan makul bir oranda uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken dosya içeriğiyle bağdaşmayacak ve eylem ile orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini,
Yüklenen fuhuş suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla işleyen sanıkların fiillerinin zincirleme fuhuş suçunu oluştururup oluşturmayacağının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması,
Sanık N.. T.. hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında mağdur A.. G..'i tehdit ettiğinden bahisle kamu davası açılmış Mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanıkla mağdur arasındaki alım satım işleminden doğan hukuki ilişki, olayın ortaya çıkış şekli, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın adli sicil kaydına göre mükerrir olduğunun anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması,
Sanık H.. T.. hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Sanık Hüseyin ve temyiz istemi reddedilen M.. T..'ın müşteki M.. A..'ı ölümle tehdit ettiğinden bahisle kamu davası açılmış ve Mahkemece de sanıkların mahkumiyetine karar verilmiş ise de; müştekinin aşamalarda N.. T..'ten vadeli 3 adet motorbisiklet aldığını, N.. T..'ün vadesinden önce alacağını istemesi üzerine arkadaşı İ.. B..'ın kredi kartı ile borcunu ödediğini ve N.. T..'ün de “senet şu anda yanımda değil, sonra veririm” diyerek senedi vermeyip tekrar kendisinden para istediğini ve kendisi yokken sanıkların evine gelerek eşine “senin kocanı öldüreceğiz, kolunu kanadını kıracağız, borcunu ödesin” dediklerini eşinin kendisine söylediğini, motorlardan birinin bedeli için 1750 TL'sını O.. A..'a R.. A.. yanında ödediğini belirtmesi, sanığın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemesi karşısında İ..B.., R.. A.. ve müşteki M.. A..'ın eşinin tanık sıfatıyla çağrılıp dinlenilmesinden, müşteki M.. A..'ın cep telefonuna gelen mesajın araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, O yer C.Savcısı, katılan Hazine vekili ve sanıklar N.. T.., C.. T.., H.. T.. müdafii ile sanıklar N.. T.., C.. T.. ve H.. T..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca kazanılmış hakları da gözetilerek BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy