MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Köy muhtarı olan sanığın, 2010 yılında köy tüzel kişiliği adına satışı yapılan odunların daha önceden alınması gereken bedellerini 2012 yılı içerisinde tahsil etmek, bu satışa ilişkin makbuzları düzenli kesmeyerek köy tüzel kişiliğini zarara uğratacak şekilde usulsüz tahsilat yapmak, köy gelir ve giderlerini bankada köy tüzel kişiliği adına açılmış olan hesaba yatırması gerekirken kendi uhdesinde tutarak harcama yapmak suretiyle görevini ihmal ederek köy tüzel kişiliğini zarara uğrattığı iddia edilen somut olayda; odunları satın alan köylülerden paraları zamanında tahsil edemediği ve köy için yapılacak harcamaların aksamaması için köy gelirlerini uhdesinde bulundurarak harcadığı şeklindeki aşamalarda değişmeyen savunması ile dosya kapsamı nazara alındığında, ne suretle suç kastıyla hareket ettiğinin ve objektif cezalandırma koşullarının ne şekilde gerçekleştiğinin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmiş olması,
Tayin edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.