MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Posta dağıtıcısı olan sanığın, Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen yaş tashihi davasında, gerekçeli kararı içeren tebligat evrakını, tebliğ mazbatasında Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi ihtaratına rağmen tebligatı iade etmesi şeklinde gelişen olayda görevini kötüye kullandığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; tebliğ mazbatasındaki şerhin içeriğinde adresin mernis adresi olup olmadığının tebligatı çıkaran merci tarafından belirtilmemesi ve sanığın iş yoğunluğu nedeniyle Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi ihtaratını görmediğini savunması karşısında suç kastıyla hareket ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu, ayrıca TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için norma aykırı davranışın yeterli olmadığı, ayrıca objektif cezalandırma şartlarının da gerçekleşmesi gerektiği cihetle, sanığın, norma aykırı davranışı neticesinde kişi mağduriyeti veya kamu zararı ya da kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının bulunup bulunmadığı, varsa ne şekilde oluştuğunun denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,
Adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.