MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması nazara alındığında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, tefecilik yapıp yapmadığının kolluk marifetiyle gizli ve ayrıntılı olarak araştırılmasından, alacaklı olduğu diğer icra takip dosyaları bulunup bulunmadığının tespitiyle mevcutsa takip borçlularının faiz karşılığında sanıktan ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık sıfatıyla dinlenilmelerinden ve Gelir İdaresi Başkanlığı ... Vergi Dairesi Başkanlığı Mükellef Hizmetleri Usul Grup Müdürlüğü tarafından gönderilen 01/04/2013 tarihli cevabi yazı ile iddianamede belirtilen hususlarla ilgili gerekli vergi incelemesinin yapılması amacıyla Başkanlık İhbar ve İnceleme Talepleri Değerlendirme Komisyonuna bildirimde bulunulduğu anlaşıldığından, buna ilişkin evrak sonucunun araştırılıp sanık hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden, düzenlenmişse onaylı bir suretinin dosya arasına alınmasından sonra tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.