MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: İcbar suretiyle irtikap ve bu suça iştirak, rüşvet verme
HÜKÜM: İcbar suretiyle irtikap suçuna ilişkin eylemin rüşvet alma suçunu oluşturduğu kabulüyle sanık ... hakkında bu suçtan, sanık ... ... ... hakkında bu suça iştirak etme, sanıklar ... ve ... ... hakkında rüşvet verme suçlarından mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ... Bakanlığının temyiz talebinin vekalet ücretine münhasır olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli karar başlığında, kamu davasına katılmasına karar verilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığının belirtilmemesi ve karar Cumhuriyet savcısının mütalaasına aykırı ve oy çokluğu ile verildiği halde kararın son bölümünde mütalaaya uygun ve oy birliği ile verildiğinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiş, TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, aleyhe temyiz bulunmayan 06/01/2012 tarihli ve 2008/175 Esas, 2012/2 Karar sayılı hükmün Dairemizin 15/06/2015 tarihli ve 2013/9720 Esas, 2015/12517 Karar sayılı ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verildiği nazara alındığında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması mümkün bulunmadığından tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yüklenen suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanılmak suretiyle işlendiği kabul edilen sanık ... hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin, O yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına "Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 3.600,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklar ... ve ...'dan alınarak katılan ... Bakanlığına verilmesine," ibaresinin ilave edilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Bu davaya ilişkin soruşturma evrakının Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 02/07/2008 tarihli kararı ile tefrik edildiği 2008/3589 soruşturma sayılı dosyasına ait evrakların dosya arasında bulunmaması nedeniyle soruşturmanın ne şekilde başladığı, olayın tarafların müracaatları neticesinde mi ortaya çıktığı hususlarında dosya kapsamında açıklık olmadığı nazara alınarak; söz konusu soruşturma evrakı getirtilip belirtilen hususlar açıklığa kavuşturulmak suretiyle sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 254. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılması gerektiğinin nazara alınmaması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuş olması karşısında, davada kendisini vekille temsil ettiren katılan bakanlık lehine maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,
Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının, katılan ... vekilinin ve sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 24/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.