MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zincirleme olarak ikna suretiyle irtikap
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde Antalya Havalimanı 1. dış hatlar terminalinde vize bandrolü satışında görevli muhasebe yetkilisi mutemedi olan sanığın, vize almak için gelen yabancı uyruklu yolcuların bir kısmından pul yapıştırmadığı halde para aldığının, bir kısmından ise yapıştırdığı pulun değeri üzerinde para alarak üstünü iade etmediğinin, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin kabulüyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın suç tarihine ilişkin görev yazısının, vize bandrol uygulaması şeklinin, pul bedellerinin, pulların ve tahsil edilen paraların tesliminin ve herhangi bir makbuz düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili kurumdan sorulmasından sonra 12/09/2012 tarihli tutanakta imzaları bulunan görevlilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak vize bandrolü satışındaki işleyişin ne şekilde olduğu, pasaportuna pul yapıştırılması gereken veya gerekmeyen ya da fazla ödeme yaptığı belirlenen kişilerin çözümlemesi yapılan görüntülere göre hangi biçimde tespit edildiği, bu durumun pulların veya tahsil edilen paraların ilgili yerlere teslimi sırasında ortaya çıkıp çıkmayacağı hususlarının açıklattırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK'nın 250/2, 250/4, 43/1 ve 62. maddelerinin aynı Kanunun 61/4-5. maddesi uyarınca bu sıra dahilinde uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,
Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin TCK'nın 43/1. maddesinin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,
TCK'nın 250/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yabancı paralar yönünden suç tarihlerindeki T.C. Merkez Bankasının belirlediği efektif satış kuru üzerinden hesaplanarak denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesinden sonra irtikap edildiği kabul edilen tüm menfaat miktarına ve mağdurların ekonomik durumuna göre değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde sınırlı uygulama yapılması,
Suçtan sağlanan el konulmamış menfaatlerin meşru malikinin belli olduğu hallerde TCK'nın 55. maddesi gereğince müsadere kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.