MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zincirleme nitelikli zimmet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "e" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,
Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,
Suçu birlikte işleyen sanıkların kendisini vekille temsil ettiren katılan idare yararına hükmolunacak dilekçe yazım ücretinden "eşit" olarak sorumlu tutulmaları yerine "müteselsilen" tahsiline hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 6. paragrafında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan "TCK'nın 53/1-e" ibaresinin "TCK'nın 53/1-a", katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilip sanıklardan müteselsilen alınmasına ilişkin hüküm fıkrasının "Katılan PTT Genel Müdürlüğü kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 2.640,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan PTT Genel Müdürlüğüne verilmesine," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Digor İlçesi Dağpınar Beldesi PTT şubesinde gişe memuru olarak görev yapan sanığın, sanık ... ...'ın zimmetine geçirdiği miktarların oluşturduğu kasa açığının kapatılması için görev yapmakta olduğu şubeden sanık ... ... adına hayalî havale işlemleri yapmak suretiyle zimmet suçuna iştirak ettiği kabul edilen somut olayda; sanığın bahsi geçen hayalî havale işlemleri dışında, mal edinme eylemi gerçekleştirdiğine dair iddia ve kabul bulunmaması ve hakkında mahkumiyet hükmü düzeltilerek onanan sanığı denetimle yükümlü olmaması karşısında, sanık Necdet'i azmettirdiğine dair iddia ve delil bulunmayan sanığın bu suça yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, iştirakin niteliğinde yanılgıya düşülerek yüklenen suçtan yazılı şekilde asli fail olarak cezalandırılması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanması sırasında, 53. maddenin 1. fıkrasının "a" bendi yerine "e" bendi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 02/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.