MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇTAN ZARAR GÖREN: Hazine
SUÇ: Rüşvet verme
HÜKÜM: Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet vermeye teşebbüs suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından 10/05/2016 tarihli dilekçeyle katılma ve temyiz talebinde bulunulması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesine ve CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin kamu davasına katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
... Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğünde görev yapan şikayetçinin, suç tarihinde görevlendirildiği bölgede denetim yaptığı sırada, sanığın hal ve hareketlerinden şüphelenerek yanına gidip etrafını kontrol ettiğinde yerde atılı vaziyette esrar maddesi bulduğu, sanığın ise şikayetçiye bu işi aramızda halledelim diyerek rüşvet teklif ettiği iddia ve kabul edilen somut olayda; şikayetçi polis memurunun görevinin ifasıyla ilgili bir iş olup olmadığının tespiti amacıyla sanığın kullandığı belirtilen maddenin niteliğine ilişkin rapor alınıp alınmadığı ve sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan açılan bir dava olup olmadığının araştırılmasından ve bunlara ilişkin evrak, karar verilmiş ise kesinleşmiş onaylı karar örneğinin dosya içine alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olduğu ve bu suçu düzenleyen TCK'nın 191. maddesinde 18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değişiklik yapıldığı göz önüne alındığında, sözü edilen suçtan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Anayasa Mahkemesinin TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1 yerine 54/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,
Gözaltına alınmamasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 63. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanığın ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.