MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Olay tarihinde Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde başhekim olarak görev yapan sanığın, hiyerarşik denetim yetkisinin gereğini yerine getirmeyerek hastane temizlik görevlilerinin hastalara kötü muamelede bulunmasına ve hastane içerisinde uyuşturucu madde satışı yapılmasına sebebiyet vermek suretiyle görevini ihmal ettiği kabul edilen olayda; sanığın suç tarihi itibariyle görevde bulunduğu süreler de nazara alınarak, başhekim ve başhekim yardımcılarıyla idari görevde bulunanların görev dağılımları ile sorumluluk alanlarının ilgili kurumdan sorulmasından, iddiaya konu hastane temizlik görevlilerinin yargılandığı Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/781 Esas 2010/877 Karar ve Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/131 Esas, 2009/29 Karar sayılı dosyaların getirtilip incelenerek onaylı bir örneğinin dosya arasına alınmasından ve sanığın sorumlu olup olmadığının belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun ve suç vasfının tayin ve takdiri de gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve TCK'nın 257/2. maddesindeki cezanın alt sınırının 3 ay hapis cezası olarak düzenlenmesi karşısında "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir durum olmadığı" ibaresine yer verilmesine rağmen temel cezanın 6 ay hapis olarak belirlenmesi,
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.