MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇTAN ZARAR GÖRENLER: Hazine, ...
SUÇ: İcbar suretiyle irtikap
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli kararıyla irtikap suçundan sanık... hakkında beraat, diğer sanıklar haklarında mahkumiyet kararları verildiği, beraat kararının temyiz edilmediği için kesinleştiği, mahkumiyet hükümlerinin ise sanıklar ... ve ... müdafilerin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 77 ilâ 94. maddeleri gereğince uyarlama yapılmak üzere dava dosyası mahkemesine iade edildiği için kesinleşmediği, yeniden yapılan yargılama sonunda sanık... hakkında bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, suçtan zarar gören Hazine vekilinin bu sanık aleyhine olan temyiz isteminin ve yine sanıklar ... ve ... müdafilerin hükmolunan sonuç ceza miktarı itibarıyla da koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİYLE, suçtan zarar gören ... vekilinin 28/07/2016 havale tarihli dilekçesinin yalnızca katılma istemine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği de nazara alınarak incelemenin sanıklar müdafilerin temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2010 tarihli ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının
etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, dosya kapsamı ve somut olayın oluş şekline göre sanıkların öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar veya ikna boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, ancak suç tarihinde serbest mimar ve Kayapınar Belediye Başkanlığında imar işleri müdür vekili olarak görev yapan sanıkların şikayetçi Selahaddin Üngür'ün inşaat yapabilmek amacıyla yaptığı ifraz talepli başvurusunun olumlu sonuçlanabilmesi için 10.000 TL para istedikleri, şikayetçinin de bu paranın 5.000 TL'sini sanıklardan ...'a verdiği kabul edilen somut olayda; şikayetçinin ifraz talebinin suç tarihinden önce 28/11/2006 tarihinde kabul edilmiş olması ve söz konusu istemin belediye encümeninin takdir hakkını içerir nitelikte olması nedenleriyle eylemlerin lehe yorumla suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçu niteliğinde olduğu, 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa ile TCK’nın 257/3. maddesinde değişiklik yapıldığı, atılı suçun 6086 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 5237 sayılı TCK'nın 257/3-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 12/01/2007 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy