MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Beraat (sanık ... hak.), mahkumiyet (sanık ... hak.)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin birleşen 2012/252 Esas sayılı dosyasında Hazinenin kamu davasına katılmasına karar verildiği halde, asıl davada bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zimmet suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 11/02/2014 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır" düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin asıl dava yönünden de sanıklar hakkında açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE, incelemenin katılan ... vekilinin tüm hükümlere, sanık ... müdafin ise mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Beraat hükmü yönünden hüküm fıkrasının "A" bendinde CMK'nın 223/2-e madde-fıkra-bendine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılmış ise de anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi sayılmamış, toplanan kanıtlarla iddia ve savunma incelenip tartışılarak suçun sübutu ve niteliği soruşturma sonuçlarına ve yasaya uygun biçimde tayin edilmiş bulunduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin
soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkumiyet hükmü bakımından sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, sadece 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine, hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin maddenin tümünü kapsayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile sanık ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının "B" bendinin 4 numaralı alt bendinin ikinci paragrafında yer alan sanık ... hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın "Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere TCK'nın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan 2 yıl 7 ay 8 gün süreyle yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmü eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün DOĞRUDAN ONANMASINA 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.