MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tefecilik (üç kez)
HÜKÜM: Zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/1 ve 289/1-g maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanığı, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler sonucunda mahkemenin ulaştığı kanaatin, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması kurallarına da uyulmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ile suç tarihinin de kesin olarak belirlenmesi gerekirken, kovuşturma aşamasında sanıktan faizle ödünç para almadığını beyan eden mağdur ...'nın soruşturma aşamasındaki faizle borç para alımından bahsetmediği 12/12/2007 tarihli beyanına dayanılarak, ayrıca ne suretle zincirleme tefecilik suçunun işlendiği de delilleri ile birlikte karar yerinde tartışılmadan gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.