MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: 1-Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2017 tarihli ve 2015/81 Esas, 2017/172 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet,
2-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 22/02/2018 tarihli ve 2018/14 Esas, 2018/450 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin kurum içi basit bir araştırma ile ortaya çıkarılabilir nitelikte olması halinde davranışın aldatıcı nitelikte kabul edilemeyeceği nazara alındığında basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek; ilgili kuruluştan tahsilat işlemlerinin gerçekleştirilme ve iptali usulü, sanığın bu işlemlere ilişkin yetkileri, iptal işlemleri için amir onayına ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve iptal edilen işlemler için gerekçe ve dayanak belge gerekip gerekmediği hususlarına ilişkin detaylı bilgi alınarak, sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerin sistem üzerinden yapılacak basit bir inceleme ile anlaşılabilir nitelikte olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmak suretiyle suç vasfının tayini gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.