5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/216 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, sanık hakkında Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/216 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava ile hukukî ve fiilî irtibat bulunduğundan bahisle birleştirmeye muvafakat edilip edilmeyeceğinin sorulması üzerine, Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından birleştirmeye muvafakat edilmemesine karşın, her iki dosyanın irtibatlı olduğu ve davaların birlikte görülmesinde zaruret bulunduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 8 ve devamı maddeleri uyarınca davaların birleştirilmesine dair İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli ve 2018/216 esas, 2018/486 sayılı Kararının;
Her ne kadar İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesince, Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesine birleştirmeye muvafakat hususunda yazı yazıldığı, Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat edilmediği bildirilmesine rağmen, İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli karar ile dosyanın Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/593 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 16. maddesinde yer alan "(1)Yukarıdaki maddelere göre her biri değişik mahkemelerin yetkisi içinde bulunan bağlantılı ceza davaları, yetkili mahkemelerden herhangi birisinde birleştirilerek görülebilir. (2) Bağlantılı ceza davalarının değişik mahkemelerde bakılmasına başlanmış olursa, Cumhuriyet savcılarının istemlerine uygun olmak koşuluyla, mahkemeler arasında oluşacak uyuşma üzerine, bu davaların hepsi veya bir kısmı bu mahkemelerin birinde birleştirilebilir" şeklindeki hükmü karşısında, Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirilmeye muvafakat verilmediği ve bu haliyle mahkemelerin uyuşması şartının gerçekleşmediği olayda birleştirme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 31/12/2019 gün ve 94660652-105-34-19585-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:
Ceza yargılamasında genel kaide, açılan her dava üzerine ayrı bir yargılama yapılması olup uyuşmazlıklar arasında bağlantı olduğunda, bağlantının mahiyeti icabı, istisnai hükümler doğrultusunda ana kuraldan ayrılarak farklı hareket edilebildiği,
5271 sayılı CMK'nın 8 ve 11. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, bağlantılı davalar ayrı ayrı görülebileceği gibi istisnai durumlardan biri olan davaların birleştirilmesine karar verebilmek için; davalar arasında bağlantı olması, davaların birleştirilmesinde yarar görülmesi, birleştirmenin gerekli olması, birleştirmeye olanak bulunması ve birleştirme yasağının mevzu bahis olmaması gerektiği, kural olarak birleştirmede yarar bulunup bulunmadığının her olayda tetkik ve takdir edilmesinin de o yargılamayı yürüten hâkime ait olduğu, farklı mahkemede yürütülmekte olan dava ile eldeki davanın birleştirilmesi ve dosyanın gönderildiği mahkemece birleştirme kararının kabul edilmesi halinde yargılamaya devam edileceği, kabul edilmemesi durumunda ise birleştirme uyuşmazlığının meydana geleceği ve ortak yüksek görevli mahkemece uyuşmazlığın çözülmesi gerektiği, somut olayda Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesi muvafakat vermemesine rağmen İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli ve 2018/216 esas, 2018/486 sayılı Kararı ile davaların birleştirilmesine ve yargılamaya Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/593 esas sayılı dosyası üzerinden devam edilmesine karar verildiği ve bu itibarla zımni olumsuz birleştirme uyuşmazlığının doğduğu ve uyuşmazlığın CMK'nın 10/1. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli mahkemece çözülmesi gerektiği anlaşılmakla, İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli ve 2018/216 esas, 2018/486 sayılı Kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.