Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama neticesinde sanıkların zimmet suçundan mahkumiyetlerine dair, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/02/2015 tarihli ve 2013/84 Esas, 2015/52 sayılı Kararın sanıklar müdafileri ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19/09/2019 tarihli ve 2019/3043 Esas, 2019/8425 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 22/01/2020 tarihli ve 2020/4546 sayılı, 04/03/2020 tarihli ve 2020/4546 sayılı yazıları ile itiraz isteminde bulunulması ve sanık ... müdafin 04/02/2020 tarihinde infazın durdurulması talepli dilekçe ibraz etmesi üzerine dosya Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
İtirazın kapsamına ve tüm dosya içeriğine göre; adı geçen sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin Dairemizce verilen onama kararları usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK’nın 308/3. maddesi uyarınca İTİRAZIN VE İNFAZIN DURDURULMASI TALEBİNİN AYRI AYRI REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, kararın bir suretinin sanık ... müdafine tebliğine 15/04/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.