MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/31 Esas, 2014/50 Karar
SUÇLAR : Nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesine göre sanıklara atılı nitelikli zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Adalet Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususları karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. madde hükmü uyarınca zimmet suçu yönünden başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı, bunun yanında sahtecilik suçundan kurulan hükümleri de temyiz hakkının bulunduğu ancak vekilinin 24.08.2021 tarihli dilekçesinin münhasıran katılma ve vekalet ücreti istemine yönelik olduğu ve aleyhe temyiz iradesi içermediği, keza kovuşturma aşamasında kamu davasına katılma isteminde bulunamayan ve katılmasına karar verilemeyen ... yararına kanun yolu muhakemesinde vekalet ücretine hükmolunmasına yasal olanak bulunmadığı nazara alınarak, incelemenin sanık ... ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezalarının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmesi yerine kamu görevinden yasaklanmalarına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içerine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemeştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir." şeklindeki düzenlemeye göre cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olup yasaklılık süresinin sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay, sanık ... hakkında nitelikli zimmet suçundan hükmedilen 3 yıl 7 ay 22 gün, sanık ... hakkında nitelikli zimmet suçundan hükmedilen 8 yıl 4 ay hapis cezalarını geçemeyeceği gözetilmeden kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna ilişkin 5'er yıl, nitelikli zimmet suçlarına ilişkin ise 4 yıl ve 10 yıl süreyle hak yoksunluklarına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdir ve uygulaması da gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin sanık ... hakkında hükmün A-1 ve A-2 bentlerinde yer alan "5 yıl" ile "4 yıl" ibaresinin sırasıyla "4 yıl 2 ay" ve "3 yıl 7 ay 22 gün", sanık ... hakkında ise hükmün B-1 ve B-2 bentlerinde yer alan "5 yıl" ile "10 yıl" ibarelerinin de sırasıyla "4 yıl 2 ay" ve "8 yıl 4 ay" şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.