MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
...
Mahalli mahkemece sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair Dairemizin 04/06/2020 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2020/11226 sayılı Kararına karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 04/02/2021 tarihli ve KD - 2021/11344 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 04/06/2020 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2020/11226 sayılı Kararının ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere, TCK'nin 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 21/10/2014 tarihli ve 2009/46 Esas, 2014/215 sayılı Karar ile kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan, aleyhe temyiz bulunmayan (aleyhe temyiz talebinde bulunan Hazinenin bu suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmekle) mahkumiyet hükmünün Dairemizin 19/10/2016 tarihli ve 2015/13463 Esas, 2016/8458 Karar sayılı ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında bu suç yönünden 5237 sayılı TCK'nin 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının VI-B-9. bendinde yer alan TCK'nin 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 01/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.